---

[Main page][Title page][Library][Memory]

 

 

WIERSZ DLA UCZESTNIKÓW VII ŚWIATOWEGO ZJAZDU LIDZIAN NAPISANY PRZEZ MIESZKAJĄCĄ W LIDZIE PANIĄ LUCYNĘ BOBRYK

 

Te polne łezki z lidzkich łąk

niech Wam przypomną o rozstaniach.

I ptaszków śpiew i wiatrów wiew,

i gorzkie chwile pożegnania.

 

Kiedyś opuszczał każdy z Was

rodzinny kąt i własne mienie.

Odchodząc w świat daleko stąd

przez łzy jąkając "Do widzenia"

 

I rozsiał Was wędrowny wiatr

po ziemiach całej Europy.

Lecz Bóg łaskawy dał Wam nas

i pokierował Wasze stopy.

 

W rodzinny kraj do dawnych strzech,

od których mało co zostało.

Ale na ustach widać śmiech

choć dużo Was to kosztowało.

 

Żeby na lidzkiej ziemi było być,

żeby zobaczyć ziomków swoich.

Mieliście dużo trudnych dni

i noce pełne niepokoju.

 

Więc niech napełnią serca Wam

te dni otuchą i wytchnieniem.

Bo my kochamy wszystkich Was

i przekazujemy swe życzenia.

 

Od wspólnych niw od skromnych chat

życzymy sił i długich lat.

Niech Bóg w opiece swej Was ma

na innej ziemi szczęście da.

 

 

Lucyna Bobryk, Lida 04.07.2002

[Main page][Title page][Library page][Memory]