Вярнуцца: Святары

Leoncjusz Kacperek


Аўтар: Ks. Tadeusz Krahel,
Дадана: 18.09.2001,
Крыніца: Artykuł pochodzi z "Czasu miłosierdzia" nr 1/2003 (pismo Wydziału Duszpasterstwa Kurii Metropolitalnej Białostockiej).



Ks. Leoncjusz Kaceperek zgi­nął jako kapelan wojskowy na polu walki pod Głowaczowem, blisko rodzinnych Kozienic. Zginął jako pierw­szy z kapłanów wileńskich w czasie II wojny światowej.

Ks. Kacperek, syn Władysława i Dominiki, urodził się 13.1.1902 r. w Kozienicach. Uczył się najpierw w miejscowej szkole ludowej, a następnie w gimnazjum rosyjskim w Kozie­nicach. W latach 1915 - 1918, z powodu woj­ny, miał przerwę w nauce. Dopiero w 1918 r. rozpoczął znowu naukę, tym razem już w pol­skim gimnazjum w swoim rodzinnym mieście. Był w tym czasie ministrantem, a także działał w harcerstwie.

(22KB) kasperak.jpg

W 1920 r. wstąpił na ochotnika do wojska. Gdy w 1923 r. zgłosił się do Semina­rium Duchownego w Wilnie, dziekan i probosz­cza kozienicki wystawił mu bardzo pochlebną opinią, akcentując jego przynależność do mini­strantów i działalność w harcerstwie. Podkreślił, że jest przykładem dla rówieśników. W Wilnie Leoncjusz ukończył najpierw przy seminarium liceum i zdał maturę i w 1926 r. rozpoczął na­ukę na I kursie filozofii. Wakacje spędzał w ro­dzinie, a także na parafiach Archidiecęzji Wileń­skiej, m.in. w Ejszyszkach i Sokółce. Święcenia kapłańskie przyjął dnia 4. VI.1933 r. w kościele św. Jana z rąk Arcybiskupa Romualda Jałbrzy­kowskiego. Katedra po powodzi sprzed dwóch lat była w remoncie.

Na pierwszą placówkę ks. Kacperek tra­fił do Nowej Wilejki. Był tam krótko, gdyż już 30.XII.1933 r. otrzymał nominację na prefek­ta do Lidy. Musiał dobrze się zapi­sać w Nowej Wilejce, skoro komitet parafialny prosił Arcybiskupa o pozo­stawienie go w tej parafii. W Lidzie, w parafii farnej, pracował aż do sierp­nia 1939 r. Był tu prefektem szkoły nr 1 (dla chłopców) i nr 2 (dla dziew­cząt). Jego uczeń, ks. infułat Lucjan Namiot, wspomina go jako gorliwego katechetę i bardzo lubianego przez dziatwę i młodzież. Prowadził tu roż­ne organizacje kościelne, jak krucja­ta eucharystyczna czy sodalicja ma­riańska. Udzielał się też w kościele parafialnym.

W końcu sierpnia 1939 r. ks. Le­oncjusz został powołany na kapela­na do wojska. Trudno dokładnie po­wiedzieć, do jakiej jednostki został przydzielony. Można przypuszczać, że był w 13 dywizji piechoty, która po osią­gnięciu 8 września rejonu Dąbrówki i Stawi­szyna podjęła o zmroku marsz przez Głowa­czów i Ryczywół na most pod Maciejowicami. Już przez Głowaczów, który zdobyto w wal­ce z 1 dywizją lekką, musiano przedzierać się siłą." (Wojna obronna Polski 1939. Warszawa 1979 s. 504). Skądinąd wiadomo, że ks. Kac­perek zginął pod Głowaczowem. Zginął więc najprawdopodobniej 8 września 1939 r. tuż obok rodzinnych Kozienic.

 
Top
[Home] [Library] [Maps] [Collections] [Memoirs] [Genealogy] [Ziemia lidzka] [Наша Cлова] [Лідскі летапісец]
Web-master: Leon
© Pawet 1999-2009
PaWetCMS® by NOX